و وادى محسّر عبارت است از انتهاء مشعر به طرف منى كه همين وادى انتهاء منى نيز مىباشد بنابراين واسطه‌اى بين ايندو وادى يعنى مشعر و منى قرار ندارد . متن : و يستحب التقاط حصى الجمار منه ، لأن الرمي تحية لموضعه كما مر فينبغي التقاطه من المشعر ، لئلا يشتغل عند قدومه بغيره ، و هو سبعون حصاة . ذكر الضمير لعوده على الملقوط المدلول عليه بالالتقاط ، و لو التقط أزيد منها احتياط ، حذرا من سقوط بعضها ، أو عدم إصابته فلا بأس . مسئله ششم شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : مستحب است سنگ‌ريزه‌هائى را كه در رمى جمار مصرف مىكنند از مشعر بردارند و آن هفتاد ريگ است . شارح ( ره ) مىفرماين : وجه استحباب مزبور اين است كه رمى تحية منى كه موضع ريگ انداختن است محسوب مىشود چنانچه قبلا در كتاب صلوة به آن اشاره شد بنابراين شايسته است ريگهاى لازم را از اين وادى برداشته تا موقعى كه بمنى قدم ميگذارند مشغول به عمل ديگرى به غير رمى نشده و كارى كه با تحيّة مغاير است انجام ندهند . و سپس در ذيل جمله ( هو سبعون ) مىفرماين : مرجع ضمير ( هو ) حصاة است و با اين‌كه حصاة مؤنث است